Ο προσδιορισμός του κυριοτέρου εχθρού
Τρίτη, 8 Ιουλίου 2014 - 07:28 27
Δεν είναι απλά τίτλος απ' το ασύγκριτο έργο του Alain de Benoist, ή σημείο αναφοράς σε σχέση με την "αναγκαιότητα" ύπαρξης (και ως εκ τούτου ...κατάδειξης) "αντιπάλου", μόνο και μόνο για να δικαιολογηθεί μια "θέση". Είναι "κανόνας" άτυπος, ειδικά μεταξύ "αντιπάλων" ιδεολογιών, η κάθε μια να αυτοπροσδιορίζεται ως "θέση", αποδίδοντας πάντοτε το "αντί" ως αλλότριο πρόθεμα. Είναι ο φυσικός νόμος της δράσης και της αντίδρασης, εκείνος που στην πραγματικότητα, αναπόδραστα διέπει και την "πάλη των ιδεών". Και θα 'ταν αυτοαναίρεση τουλάχιστον (και μάλιστα ουσίας), για έναν αγωνιστή της Ιδέας, να πέσει στην παγίδα να αυτοπροσδιορίσει απλά ως "θέση" την Ιδέα του, για δυο βασικότατους λόγους:
Αφενός μεν θα εκπέσει στον χρονικό (ιστορικό δηλαδή) προσδιορισμό, μιλώντας για ιδεολογικές προϋπάρξεις, αναλωνώμενος σε "γραμμικές" περί της ιστορίας αντιλήψεις με αναπόφευκτο τον "εσχατολογικό" εκφυλισμό τηςΙδέας, αφετέρου δε, διότι θα εθελοτυφλούσε, "αγνοώντας" πως στον ("πατέρα πάντων") πόλεμο την (αενάως εναλλασσομένη) ιδιότητα της "θέσης" ή της "αντίθεσης" την καθορίζει μόνον το αν είσαι (εκ περιστάσεων) "εν αμύνη" ή "επιτιθέμενος"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου