Από τον Ηλία Ν. Ηλιακόπουλο, Δρ. Νομικής, Δικηγόρο, κάτοχο μεταπτυχιακού τίτλου Ποινικού Δικαίου στο ΔΠΘ
Κρίσιμο είναι πριν την ενασχόληση μας με το θέμα να ορίσουμε πως αντιλαμβανόμαστε τον Αστό. Ακόμη τίθεται το ερώτημα: υπάρχουν θρησκείες χωρίς Θεό;
Ο άνθρωπος αστός θεωρεί το χρήμα υπέρτατη αξία και την συσσώρευση του σκοπό ζωής. Κυνηγώντας τον πλούτο, έγινε ψυχρός, υπολογιστικός, αλλά και νηφάλιος. Διακρίνεται από τόλμη για να επωφελείται από τις ευκαιρίες. Φυσικά η τόλμη του συνδυάζεται με την ευκαμψία, για την εξεύρεση ωφελιμιστικών λύσεων γι’ αυτόν.
Κίνητρο του είναι πάντοτε το υλικό κέρδος. Ο πετυχημένος αστός απέδειξε ότι είναι εχθρός του πνεύματος, αφού είναι υλιστής.Ο Αστός όπως αναφέρθηκε είναι υλιστής, ατομικιστής, σκληρός και εκμεταλλευτικός. Δεν μπορεί να συμβιώσει λοιπόν με ένα μεταφυσικό Θεό, που κηρύσσει την ανιδιοτελή αλληλεγγύη, την ηθικότητα και την αγάπη.
Η θρησκεία αποτελεί όμως μια πραγματικότητα την οποία δεν μπορεί να αγνοήσει ο Αστός.
Γι’ αυτό προσπάθησε να την διαμορφώσει έτσι για να τον εξυπηρετεί. Από την προσπάθεια αυτή ξεπήγασαν δυο «αστικές» θρησκείες. Ο προτεσταντισμός και ο μαρξισμός .
Ο προτεσταντισμός είναι η θρησκεία των ανεπτυγμένων κοινωνιών από αστική άποψη. Αντίθετα ο μαρξισμός είναι η θρησκεία των κοινωνιών όπου και πάλι ο αστός λόγω ανεπαρκούς οικονομικής ανάπτυξης αναγκάστηκε να υιοθετήσει συλλογική μορφή δραστηριότητος, επιβάλλοντας άμεσα την πολιτική εξουσία του, προσδίδοντας την μορφή του ολοκληρωτισμού (πχ Σοβιετική Ένωση).Ο Ιουδαϊσμός είναι η θρησκεία που αρνείται έναν Θεό που απαγορεύει την αδικία, την εκμετάλλευση, το ψέμα, την υποκρισία, τον δόλο, την κλοπή, τον φόνο, την ανηθικότητα και ζητά δικαιοσύνη, αγάπη, αλήθεια, ειλικρίνεια, τιμιότητα, ανιδιοτέλεια, αλληλεγγύη, ηθικότητα.
Είναι θρησκεία υλιστική, οικονομιστική προστατευτική της ιδιοτέλειας και της σκληρότητας. Είναι θρησκεία αντιμεταφυσική που επιζητά την υλιστική ευδαιμονιστική-πραγματιστική έκφραση. Χαρακτηριστικός ο Εβραίος Σπινόζα «Οι λεπτές αναζητήσεις δεν έχουν καμμιά σχέση με την γραφή. Δεν έμαθα από αυτήν καμμιά από τις αιώνιες ιδιότητες του Θεού» (Σπινόζα, επιστολές ΧΧΧΙV)
Η θρησκεία των Ιουδαίων ήταν υλιστική. Υλιστικές ήταν γι’ αυτούς και οι έννοιες του Θεού και της σχέσεως τους μαζί του. Ο Ιουδαϊσμός δεν πιστεύει στην αθανασία της ψυχής. Ο Ιουδαίος αντιλαμβανόταν την σχέση του με τον Γιαχβέ σαν ένα εμπορικό συμβόλαιο. Ο Ιουδαίος αναλάμβανε να τηρεί τους νόμους και ο Γιαχβέ (Θεός των Εβραίων) τον επιβράβευε. Πίστευε ότι ανάμεσα σ’ αυτόν και τον Θεό υπήρχε μια ζυγαριά, που οδηγούσε σε μια λογιστική αντίληψη των πραγμάτων.
Αυτή η λογιστική αντίληψη στις σχέσεις ανθρώπου Θεού, που εκφράζει την ψυχοσύνθεση του υλιστή, ανταποκρίνεται τέλεια στην νοοτροπία του Αστού, γι’ αυτό την ενστερνίσθηκε.
Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/h-thrhskeutikh-nomimopoihsh-tou-dutikou-astismou#ixzz366FpeNP
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου